Mesela Ayvalık’taki en önemli sağcılar kimlerdir ?

Sermet Muter, Ahmet Tüfekçi, Recep Esen, Ali Nedim Güreli, Mehmet Sıray ve şu an aklıma gelmeyen bir dizi insan.

Peki en önemli solcular kimlerdir ?

İzzet Aygüner, Hikmet Denli, Ceynur Karagözoğlu, Hüsnü Erol, Hasan Bülent Türközen  ve yine şu an aklıma gelmeyen bir dizi insan.

Sağcıların sağcı oldukları konusunda kendilerinin itirazı, başkalarının da kuşkusu yok. Ama ya solcular ?

Solculuğun ana değerleri

1- Ezilenlerden yana olmak

2- Enternasyonalist olmak

diye tanımlanır çağımızda.

Bu saydığımız solcu olduğu iddia edilen kişilerin bu değerlerle uzaktan yakından hiçbir ilişkisi olmamıştır. Aslında sol değerler bu kişiler yüzünden yıpranmaktadır da diyebiliriz.

Olan biteni ancak tarihsel temelleriyle anlayabiliriz.

En önemli tarihsel olay Ayvalık için Mübadele’dir. Mübadele karşısındaki tutum kişinin politik tavrını da anlatır. Şöyle ki:

Mübadele ile gelen kişilerin bazılarına cumhuriyet hükumeti kendi eliyle bir burjuvazi yaratmak amacıyla büyük topraklar bahşetmiştir. Bazılarına ise “zeytinleri kime toplatacağız yahu” denilerek bir şey verilmemiştir. Yani “burjuvazi” ve “proletarya” devlet eliyle yaratılmıştır. Mübadele zenginleri cumhuriyet hükumetinin yanında yer almış ve her zaman CHP’yi desteklemiştir. Buna karşın mübadele yoksulları hep muhalif olmuşlar, Serbest Fırka, DP, AP gibi partilere oy vermişlerdir. Hatta MHP’ye meyledenlerin önemli bölümünün hem çok yoksul olmaları,  hem de  günlük yaşamlarında Yunanca konuşmaları,  ama boyunlarında üç hilalli kolye taşımaları kendileri açısından bir çelişki teşkil etmemiştir.

Ahmet Tüfekçi işte bunların bilinç altlarının dışa vurumu olarak sahneye çıkmıştır.

Ahmet Tüfekçi’nin siyasi destekçilerini kendisine çekebilecek esas siyasi çekim merkezi bu yüzden CHP ve türevleri olamaz. Ama gerçek bir sol hareket bu zemini kendisine çekebilir.

Gerçek bir sol hareket için CHP’nin kitlesi Ayvalık’ta probaganda hedefi bile olamaz.

İlgili yazı yok.

Ayvalık her zaman olduğuı gibi Türkiye’deki genel havadan farklı bir seçim sonucu sundu herkese. “Kıyılar CHP ve MHP’nin” şeklinde yapılan yorumu bir nebze haklı çıkaran bir durum bu. Bir yanda milliyetçi hezeyan, bir yanda AKP’nin yaşam biçimlerine yönelik yarattığı endişe bu iki korkuyu işleyen iki partiye CHP ve MHP’ye yaramış görünüyor. AKP ise 7000 civarında aldığı oyla “ben de varım” diyor.

Bağımsızın İsmet Şahin’in aldığı oyların 2002 seçimlerinde DEHAP’ın aldığı oyların gerisine düşmesi de dikkat çekici. DP ise bir varlık gösteremedi.

CHP ve MHP için bu aldıkları oylar üst sınırdır Ayvalık’ta artık. Bunun ötesinde hamaset sökmez. Somut siyasi, ekonomik, toplumsal projelerle ortaya çıkmaları gerekir. Heyhat MHP ve CHP’den “somut proje” beklemek ne mümkün?

Ayvalık’ta gerçek sol için uygun bir siyasal zemin ortaya çıkıyor. Konuşmaya yüzü olanların sesi artık daha çok duyulacak emin olun.

İlgili yazı yok.

Hayatı:
Fotis Kontoglu, Nikolou Apostelli ve Despos Kontoglu’nun oğludur. Ayvalık’ta 1895′de doğdu.
Bir yıl sonra babasını kaybetti, üç kardeşiyle birlikte amcası Aya Paraskevi (Tımarhane Adası)’deki başpapaz Stefanos Kontoglu’nun yanına girdiler, bunu annesinin aile soyadını kullanmasına borçluydu. Çocukluk ve gençlik yıllarını Ayvalık’ta geçirdi.
1912 de cimnazyuma başladı, Strati Duka’dan sanat ve resim dersleri aldı. Melisa (arı) adında süreli bir yayın çıkaran bir öğrenci topluluğunun üyesi oldu, Kontoglu resim süslemelerini yapıyordu.
Daha sonra Atina’daki güzel sanatlar okuluna devam etti ama mezun olamadı. 1914′de öğrenimini Paris’te deam etmye gitti, yabancı okulların resimlerini inceledi. Aynı zamanda Illustration dergisinde çalıştı, 1916′da ikona kitabı yapmasını sağlayan olan ilk ödülünü Knut Hamsun’dan aldı, 1917′de İspanya ve Portekiz’i, 1918′de de Fransa’yı gezdi. İlk edebi eserini Pedro Cazas’ı yazdı. Dünya Savaşı’nın sonunda 1919′da yurduna döndü. “Neo Antropi” (Yeni İnsan) adında bir manevi topluluk kurdu. Ona İlyas Venezi ve Stratis Dukas’da katıldı “Kidonya Bakiresi’nde” Pedra Cezas’ı getirdiler. Onlara fransızca ve sanat tarihi öğretti.
Küçük Asya felaketinden sonra önce Midilli’ye daha sonra Atina’ya gitti. Yunan edebiyatı üzeri ne coşkuyla çalışmaya Elleni Aleksiu, Markos Avgeris, Galetia Kazancaki ve Nikos Kazancakis tarafından davet edildiler.
1923′de Aya Oros’u (Aynoros) gezdi, oradan Bizans resmini keşfetti, birçok çizim yaptı ve yazı yazdı. Bu konudaki ilk çalışması “Atoke Sanatı”dır. 1925′de Neo İyonya’da Maria Haci Kaburi ile evlendi.
Son olarak Atina Belediyesi’nde ressam olarak çalıştı.
13 Temmuz 1965′de Atina’da öldü.
Eserleri bugün Atina ve Kahire müzelerinde sergilenmektedir.

İlgili yazı yok.

Yoksa kurulacak “rafine ulusal devletler”in; önündeki dönem boyunca “yalıt, yabancılaştır, savaştır” politikasının hedefi yapacağı bu ilk yeni-sömürgelerin; birbirlerine yakınlaşmsı tehlikesini sezdiğinden mi böyle bir zorlamada bulunmuştur? Mübadeleye bugünden bakmak aslında mesela Irak’a ya da Filistin’e bugünden bakmak değil midir? Mesela Irak’ın demokratik çok-kültürlü bir yapıya kavuşmasını hep engelleyen emperyalistlerin, şimdi bu ülkeyi parçalamaya çalışmaları ve ilginçtir aynı kelimeyi “mübadele”yi telaffuz etmeleri tesadüf müdür?

Evet mübadele gerekli değildi. Tıpkı 1. Dünya Savaşı ve tüm paylaşım savaşları gibi tüm savaşlar ve onların yol açtığı açlık, hastalık, göç ve düşmanlıklar gibi.

mübadele antlaşması

Not:

Mübadele Sözleşmesi 1923 yılında, Lozan Antlaşması çerçevesinde Türk ve Yunan hükümetleri tarafından imzalanan nüfus değişim anlaşmasıdır.

Anadolu‘daki 1.200.000 Rum‘un (ki buna özellikle Karaman yöresindeki, Hristiyan Yunanistan‘a, Yunanistan’daki 500.000 Türk’ün (ki buna özellikle Girit‘teki bir kısım Yunanca bazlı ve Türkçe kelimelerin yoğun olduğu bir diyalekt konuşan müslümanlar dahil) Türkiye‘ye gelmesi ile sonuçlanmştır. olan ve Türkçe konuşan halk da dahildir),

Batı Trakya Türkleri ve İstanbul Rumları nüfus mübadelesinden muaf tutulmuş, Lozan ile Türkiye’ye verilen Bozcaada(Tenedos) ve Gökçeada(İmroz) adalarının yoğunlukla Rum olan halkları da mübadele kapsamı dışında kalmıştır.

Mübadil olan Müslüman Türkler ve Hırıstiyan Rumlar büyük zorluklarla yeni yurtlarına gelmiş ve evlerine yerleşmişlerdir. CAmii avlularında, barakalarda ve sokak ortasında kalan bu insanlardan yeni yurtlarına ulaşanların sayısı, yola çıkanların sayısından az olmuştur.

İlgili yazılar:

1. Ahmet Tüfekçi Yunan istihbaratı tarafından mı devrildi ?

Ayvalık Halkevi 12 Eylül 1980′de kapatılmıştı. 10 Kasım 1989′da ikinci defa kuruluyor. Yandaki küpür o tarihteki Cumhuriyet Gazetesi. Köksal Durukan haberleştirmiş. Ayvalık Halkevi daha sonra 1993′de de kapatılacak 1996′da üçüncü defa kurulacaktı.

İlgili yazı yok.

İlgili yazı yok.

İlgili yazılar:

1. Kardeşlik Çanı -Κουδούνα του αδέλφωση
2. Bu çıkıntılı bina nedir ?

İlgili yazı yok.

İlgili yazı yok.

Yoğun bir yağmur ardından Altınova ve Gömeç’i su basar. Ayvalık ise yalnızca ıslanır. O kadar. Sorumsuzca yapılan bazı mahalleler ve binalar da eski plana uygun yapılsa hiç sorunsuz bir şehirdir Ayvalık.

Toplu taşıma yerine otomobillerin yeğlenmesi gün geçtikçe şehrimizi içinden çıkılmaz bir trafik kargaşasına sokuyor. Son Belediye Meclisi toplantısında belediye meclisi üyeleri iktidarı ve muhalefeti ile birlikte demir ve deniz yolunun Ayvalık için bir ütopya olduğunu iddia edebildiler. Demokrasi yok Ayvalık’ta, demokrasi olsa ulu orta böyle saçmalayabilir mi birileri?

Benim bir ütopyam var.

Armutçuk-Ayvalık-Cunda, Ayvalık-Armutçuk-Cunda arasına 10 dakikada bir kalkacak deniz taşımacılığına başlansın. Biletler mesela 25 Kuruş’tan olsun. Tekne uygun birkaç iskeleye de uğrasın nasıl olur?

İlgili yazılar:

1. Ayvalık Belediyesi’nin sinsi planı yürürlüğe mi girdi ?
2. Bu çıkıntılı bina nedir ?