İlgili yazılar:

1. Yerel Seçimler Öncesi Pazarlıklar Kızıştı
2. BOŞLUĞUN GÖZYAŞLARI
3. Huzurevi'nin Hukuki Durumu Nedir ?

Öncelikli tartışma noktası Turizm, Tarım ikilemine Ticaret ve Sanayi gibi iki yeni tercih alanının ortaya çıkması.

Bu konunun önümüzdeki dönem kamuoyunu meşgul etmesi bekleniyor.

İlgili yazılar:

1. Ayvalık, Dolgu Tartışıyor
2. Ayvalık Belediyesi Koç'un Hizmetinde
3. Ayvalık'ta Dolgu Kavgası

Mevcut Belediye Başkanı CHP’den tekrar adaylığını koyacak gibi görünüyor. AKP ise Mehmet Şıray’ı gösterecek. Büyük bir oy potansiyeline sahip MHP ve elbette Ahmet Tüfekçi’nin işaret ettiği “başka bir aday” da seçime girerse her defasından faklı olarak en az 4 bileşenli bir seçim yaşayacağımız ortaya çıkıyor.

İlgili yazılar:

1. Ayvalık, Seçim ve Listeler

Kentler değişirler, nüfusları artar; büyür. Kentler soluk alır, kavga eder, gülümser, ağlar. Bir insanın tarihinde ne varsa kente geçer; kentin tarihi de insana. Bazı tarihleri kent unutmak istemez insan unutturur; bazılarını da kent unutmak ister insan hatırlatır. Böylesi bir girizgahın ardından bir edebi metin, bir tarih yazısı, bir biyografi falan gelmeyecek baştan söyleyeyim; yazıya devam… Tanık olmak yalnızca insana has bir özelliktir; tanıklığın kuralı görmek, duymak ve aktarmaktan geçer; aslında romantik bir bakıştır kentlerin de tanıklığı. Gerçekte yaşamayandır kent; insanıyla yaşayandır ancak. Terkedilmiş köyler ya da bir evin bahçesinin nasıl yalnızlığını haykırdığını biliriz; insan yoksa kent de yoktur; tarih de…

Ancak şu da var ki insanların eylemleri o kente geçer. Meydanlarına işlenir, duvarlarına yazılır, şiirlerde söylenir, türkülerde çağrılır, öykülerinde hayat bulur; biri bir sokak çeşmesi yapar ve hatırlansın diyedir üzerine düşülen not ‘…. hayratı’; çünkü suyu içen kişi, merhametle uzanmış bir eli yüz yıl sonra da olsa kavramıştır; tanımasa da minnet duyar; aslında küçük bir şeydir bu eylem; bir avuç sudan ibarettir. Biri bir ağaç diker, sonra biri gölgelenir, soluk alır; o içten teşekkür bütün bedelleri karşılamaya yeterlidir.

Söz döndü dolaştı meydanlara çıktı. Meydanlar önemlidir. Kavga meydanlarda verilir, hayat meydanlarda atar, saatler meydanlarda döner, heykeller meydanlara yapılır, imzalar meydanlarda toplanır, otobüsten meydanda inilir, sevgiliyle meydanda buluşulur, meydanlarda soluklanıp bir bardak çayda eritilir denizin tuzu….

‘Ben çocukken…’ diye başlayan tümcelerde en çok uğrak yeri meydanlardır. ‘Şurda bir kahvehane vardı sen bilmezsin….’, ‘ Burada bir gazino vardı eskiden, sen bilmezsin…’ gibi tümcelerin altında niye hep bir ‘öne geçme’ söz konusudur. Ordaki sinemayı hatırlamak, ordaki kahvehanede çay içmiş olmak niye gurur vericidir?

En son Şeytan Sofrası mevkiinde çıkan orman yangınında o gün çocuk olanlara karşı mağlubiyetimiz içinde bir galibiyetimiz oldu farkında mısınız ? ‘Bir zamanlar bir manzara vardı burada, sen hatırlamazsın….’ Diye başlayacağız artık söze…. Keşke ‘Sen hatırlamazsın’ ları ‘Sen de görseydin’e dönüştürebilmeyi kendimize dert bilsek. Yangında ağlayan insanlar biliyorum; ağladığımız sadece ağaç mıydı ? Manzara mıydı ? Yoksa aslında çocuklarımıza verecek bir yanıtımızın daha eksilmesi miydi ?

O zaman en azından sözümüze nasıl sahip çıkabiliriz ? Bugün Kaz dağlarını Kaz’ıyıp kazanma derdinde olanlarla, yarınlarından utanmak istemeyenlerin Kaz’ını yoldurtmamasının mücadelesi sürüyor. Kaz dağlarının dili yok konuşamaz, canı yok acıyı bilmez, en nihayetinde taştan oluşmuştur. Ancak insan olmanın bir özelliğidir taşa taş olarak bakmamak, dağı dağ olarak görmemek, ağacı sadece bir bitki olarak bilmemek.

Sabah otobüsten meydana indiğimde, belleğim beni yanıltmıyorduysa çay bahçeleri yerinde, otobüs durağı yerinde, bankalar, dükkanlar yerinde, sinema yerinde, hatta çöp kovaları bile aynı yerinde olmalıydı. Çünkü ben bunu dün görmüştüm ve hafızam yeni görüntüyü dünkü görüntüyle karşılaştıracaktı; karşılaştırdı da…. Sinemanın önündeki ağaçlar yerlerinde yoktu. Belli ki çağa uygun modern bir görünüme kavuşacaktı kentimiz kim bilir ? Belki de birileri kesilmesini istemişti ? Eğer ki yeni bir meydan oluşturma çerçevesinde o ağaçlar yok edildiyse sormak istiyorum : Hangi modernizm anlayışında, hangi gerekçe yeşilin (hele ki meydan gibi sınırlı bir alanda) yok edilmesini haklı gösterir ? Neden bizim bugünümüzün bedelini üç dört ağaç ödüyor ? Her şeyin yolunda gitmesini sağlayacak mı ? Daha mutlu olacak mıyız ? Bütün sorunlarımız ortadan kalkacak mı? Yerine daha güzel, daha inanılmaz ne koyacağız ?

Kentler değişirler, nüfusları artar; büyür. Kentler soluk alır, kavga eder, gülümser, ağlar. Kentler ağlarlar da evet, ağlarlar ya ne sandınız; gidip oradaki boşluğa bakarsanız gözyaşlarını görebilirsiniz belki…

İlgili yazı yok.

Ayvalık’ta lodosun güzelliği

… başka bir güzellik

ve

çirkinlik… ve daha da çirkinlik. Ayvalık Belediyesi Koç

Holding’e hizmet vermekten ve de bozkurtlardan rol çalmaktan, ucuz politika yapmaktan fırsat kalırsa bunlara da sıra gelecek herhalde.

İlgili yazı yok.

Ayvalık Tostu’nun mucitlerinden Ali Dutlu ile konuştuk. Hikayesi şöyle.

“Ayvalık Tostu’nun en önemli özelliği ekmeğidir. Ayvalık’ın özgün tatlarından birisi de nohut mayasıyla yapılan Simit Ekmeğidir. İşte bunu 1983 yılında en iyi yapan fırın Hüseyin Sargın’a ait olan fırındı. Bu Fırında çalışan Karadenizli bir usta bu hamuru ve Kozak (Bergama) yöresinin pekmezini de kullanarak bir tost ekmeği yaptı. Ben de bu tost ekmeğini kullanarak kendi geliştirdiğim pişirme yöntemi ve malzemelerle bu tostu yapıp satmaya başladım. Önce Ayvalık’ta yaygınlaştı, daha sonra yerli turistler eliyle tüm Türkiye’ye. Şimdi kullanılan tost ekmeği bizim kullandığımız tost ekmeğine biçim olarak benziyor ama içindekiler farklı.”

Ali Dutlu, halen Ayvalık’ta yaşıyor. Postanenin arkasındaki tost büfesinde tost yapıp satıyor. Biz Ayvalıklılar bizden önceki kuşakların yediği o güzel tosttan yemek istemez miyiz? Tostumuzu isteriz !!!

İlgili yazı yok.

Özelleştirme insanlığın son iki yüzyılda yarattığı tüm toplumsal kazanımları ortadan kaldırma saldırısıdır.

Toplu ulaşım sosyal bir haktır. Devredilemez. Satılamaz.

Hele hele dolmuş !!!

Denizi niye kullanmıyorsunuz? Demiryolunu, tranvayı, troleybüsü niye “ütopya” ilan ediyorsunuz?

Kent ulaşımına bulduğunuz çözüm “dolmuş” oluyor.

Bu belediyeclik değildir.

Bu şehircilik değildir.

Bu, bu ülkeden nefret etmenin işaretidir.

Bu neo-libralizmdir. Vahşi kapitalizmdir.

Bu “demiryolu komünist işi” diyen Özalizmdir.

İlgili yazı yok.

Ayvalık her zaman olduğuı gibi Türkiye’deki genel havadan farklı bir seçim sonucu sundu herkese. “Kıyılar CHP ve MHP’nin” şeklinde yapılan yorumu bir nebze haklı çıkaran bir durum bu. Bir yanda milliyetçi hezeyan, bir yanda AKP’nin yaşam biçimlerine yönelik yarattığı endişe bu iki korkuyu işleyen iki partiye CHP ve MHP’ye yaramış görünüyor. AKP ise 7000 civarında aldığı oyla “ben de varım” diyor.

Bağımsızın İsmet Şahin’in aldığı oyların 2002 seçimlerinde DEHAP’ın aldığı oyların gerisine düşmesi de dikkat çekici. DP ise bir varlık gösteremedi.

CHP ve MHP için bu aldıkları oylar üst sınırdır Ayvalık’ta artık. Bunun ötesinde hamaset sökmez. Somut siyasi, ekonomik, toplumsal projelerle ortaya çıkmaları gerekir. Heyhat MHP ve CHP’den “somut proje” beklemek ne mümkün?

Ayvalık’ta gerçek sol için uygun bir siyasal zemin ortaya çıkıyor. Konuşmaya yüzü olanların sesi artık daha çok duyulacak emin olun.

İlgili yazı yok.

Bir de şu yeni yapılan gümrük binasının görgüsüzce, cahilce yapılışına ne demeli? Bu bina 40 metre sola ya da sağa yapılsaydı ne olurdu ? Vatandaşlar denizi görürülerse kıyamet mi kopar ? Bu binanın sözüm ona “modern” çizgilerine, koca pencerelerine gelince “akılsız insanların akıllı binası” demek gerekiyor. Nasıl ısıtılacak ve nasıl soğutulacak ? Sürekli olarak klima çalışacak … eee … sonra da doğru dürüst bir bina yapımı için gerekli maliyet 8-10 yıl içinde elektrik faturası olarak bizim cebimizden çıkacak. Peki şu güzelim vergi dairesine, şu güzelim fabrika (evet fabrika) binasının zarafetine, görkemine bakmamak ne demek? Gümrük binasını ve Migros binasını çizenler diplomalarını hangi gecekondu üniversiden almışlar? Bunlar evlerinin oturma odasını tuvalet diye kullandıklarına eminim.

Peki bütün bunlara izin veren belediyeye ne demeli ?

Binmiş bir KOÇ alametine gidiyor kıyamete.

KOÇ yatırım yapacakmış ? Ne yatırımı ? Üretim ? Sabun ? İmalat ? Hayır efendim market açacak 100 kişi çalışacakmış. Markette çalışmak “iş” midir allah aşkına ? Bu tür “iş”lere dünya çapında MAC-iş deniyor. Yani part-time, yani sigortasız, yani sendikasız, yani uzmanlaşma, geliştirme, yaratılık karşıtı tam bir kölelik. “Oğlum-kızım boşta geziyor” demesinler işi. Bol prim-az maaş işi. Bu tür bir “iş” 200 kişiyi işsiz bırakır şuraya yazıyorum.

Neden eski sabunhanelerden birisini açıp gerçek “iş”in ne olduğunu göstermez belediye ? Piyasadaki sabunlardan daha kaliteli ve ucuz sabun-sabun tozu üretmek bizim için “iş”ten bile değil unuttunuz mu? Ayvalık insanı o kadar beceri yoksunu mu?

Çünkü böyle bir üretim tekellerin “işi”ne gelmez de ondan… Siyaset ya tekellerin borazanı olarak yapılır ya da halkın sözcüsü olarak.

İlgili yazılar:

1. Bu çıkıntılı bina nedir ?

CHP’den Muharrem Parmaksız listeye alınmadı. Sevgili arkadaşıma geçmiş olsun diyorum. Onun yerine Belediye Başkanımızın ilk önce serbest muhasebe bürosunda elemanı olan, şimdi ise Belediye Halkla İlişkiler Müdürü olan Gökay Bacan , 5. sıradan Millet Vekili adayı gösterilmiş. Pek şansı yok. Gökay, geçen yıl “Meclis Zeytincilik Komisyonu” üyesi CHP’li 12 milletvekilini gayet güzel ağırlamış, gözlerine girmiş. O sayede aday gösterilmiş. CHP’nin 1. sıra adayı DSP kontenjanından Prof.Dr. Hüseyin Pazarcı. Sağcı birisi. Strateji uzmanı. YÖK profesörü. Daha çok Amerikan “think-tank”çilerini andırıyor. Ayvalık AKP ise listede yer bulamamış anlaşılan. Bir küskünlük havası seziliyor.

Müjdat Soylu, ANAP’tan 3. sıradaydı. Mimar. Geçen seçimlerde Belediye Başkan adayıydı. ANAP barajı aşarsa şansı vardı. Belki de Ayvalıklı adaylar arasındaki en şanslısı oydu. Fakat.. ANAP seçimden çekildi. Başka bahara inşallah.

MHP’den ise Ahmet Duran Bulut 1. sırada. MHP barajı aşarsa yalnızca o seçilebilir.

Ayvalık halkı siyaseti yine “siyasetçilere” bırakmış olamanın yarattığı hüznü yaşıyor. Zeytinciliğin, çevre sorunlarının ve elbette ülkemizin en önemli sorunu olan işsizliğin çözümü için, kendi içinden çıkan bir insanı mecliste göremeyecek Ayvalıklılar.

İlgili yazılar:

1. Yerel Seçimler Öncesi Pazarlıklar Kızıştı
2. Ayvalık Belediyesi Koç'un Hizmetinde